Finalisten > Martijn Kwant
Dit schilderij is plein-air geschilderd in Étretat, een frans dorpje langs de kust van Frankrijk, bekend van de vele schilderijen die Claude Monet hier heeft geschilderd. Tijdens laag water valt er een groot gedeelte van een rif droog. Wanneer je over het droog gevallen rif loopt, valt er een unieke compositie te ontdekken: Een rotsformatie, de Naald, kan opeens worden gezien door de boog van de Porte d’Aval heen, de beroemde rotsboog van Étretat. Het werk is geschilderd vanaf de rand van het rif, een paar meter van de woeste oceaan vandaan, waar de golven te pletter slaan op de rotsen.
Het werk is vlug opgezet, uit pure noodzaak, vanwege het effect van de getij. Vanwege het grote getij verschil kan het water snel stijgen. Met ieder uur wat verstrijkt, komt het water hoger te staan, totdat de golven te dichtbij komen en het schildersezel en doek bijna worden verzwolgen door de zee.
Het werk geschilderd aan het eind van de middag, wanneer de zon laag staat en de anders witte rotswanden door de lage zon unieke kleuren aannemen: rood, oranje, roze, groen. Een waar spektakel van kleuren verschijnt door het effect van de lage zon, terwijl deze ervoor zorgt dat er schaduwen over het rif worden getrokken.
Het is dit impressionistische onderzoek wat voor mij dit werk zo uniek maakt, een samen spel van de elementen, kleuren en het effect van licht.